روحانيت كه داراى منصبى سخت است و سخن مىگويد و سخنرانى مىكند ، بايد خيلى مواظبت كند . بنابراين زبان مىتواند آدم را بهشتى و يا جهنمى كند . اى شاگردان امام صادق ( ع ) وقتى صحبت مىكنيد ، مضطرب باشيد و از خود سؤال كنيد كه آيا حرفى كه زدم در آن اشكال نبود ؟ آيا سخنى كه به زبان آوردم ، در آن عقاب و چوب خدا براى من نيست ؟ آيا خداوند به خاطر آن مرا گوشمالى نخواهد داد ؟ اى شاگردان امام صادق ( ع ) ما افتخار مىكرديم كه گرد و غبار كفش استاد را با عباى خودمان پاك كنيم . استاد حق حيات بر گردن انسان دارد . اگر استاد خواست منبر برود ، بلند شويد و تا او ننشسته ، شما ننشينيد . و هر گاه از منبر پائين آمد ، بلند شويد و بگذاريد كه ابتدا استاد بنشيند .